prolix

اومدم یه هدیه ای تقدیم کنم به مرلین عزیزم !

راستی 18 مهر میرم سربازی ! نظرتون راجع به همچین قانون مزخرفی چیه ؟

سلامی نه چندان کوتاه و طویل

تصمیم گرفتم بعد این همه مدت و اینکه گویا اینجا تعطیل شده بیام یه پست مهیج  بزنم

( حسنی به مکتب نمیرفت وقتی میرفت جمعه میرفت )

این شما و این هم غذاهای دوست داشتنی

چندش آورترین غذا های دنیا

==========================

این هم یك غذای فیلیپینی كه شامل تخم اردك آب پز شده می باشد . البته تخم اردك را زمانی آب پزمی كنند كه تا از تخم بیرون آمدن جوجه اردك چند روزی بیشتر باقی نمانده است یعنی جنین اردك را زنده زنده داخل تخم آب پز می كنند و می خورند.

سلام به همه.دیدیم کسی حوصله آپ نداره.خودمان هم که خاطره درست و درمان نداریم.گفتیم مینی آپی بکنیم تحفه درویش تا شما اندکی لذتی ببرید و ما را اندک رحمتی حاصل آید. با ایم اوصاف شما طوطیان سیرین سخن شکر شکن را به خواندن ادامه مطلب دعوت می نمایم.

فرهنگ نامه ی آدمیان و میوه گان:

سیب زمینی:

قلمبه ی تنبل؛حسن کچل،با این تفاوت که جمعه ها هم تا لنگ ظهر می خوابد و به مکتب نمی رود؛اصطلاحاً به کسی گفته می شود که معمولاً از خانه بیرون نمی آید،ورزش نمی کند،دست به سیاه و سفید نمی زند،به کسی کمک نمی کند،درس نمی خواند و گاهی هم حتی نفس هم نمی کشد.

هویج: نارنجی بی خاصیت.

موجودی که بودن یا نبودنش به اندازه ی بودن یا نبودن ادامس چسپیدهبه کف پیاده رو اهمییت دارد.کسی که اگر بازیگر هم شود نقش مجسمه را به او می دهند.اصطلاحا به کسی گفته می شود که نه حرفی می زند و نه کسی با او حرف می زتد.پس ما هویجیم؟ کسی که این سوال را می پرسد در واقع دیگر هویج نیست بلکه هویجی است که از هویج بودن خود اگاه شده و به مر حله ی کرفس بودن رسیده است.

کرفس:

سبز دراز ،دراز سبز.

بزرگترین افتخارش این است که خورشتی را به نام او نام گذاری کرده اند ؛می گویند که در دوره ی کمبود مصالح ساختمانی به خاطر ساقه ی ظخیم و قطورش  از ان به جای تیر اهن استفاده می شود.

فلفل:

سبز کوچولو موچولو.

تیز ریزه میزه:

شکستنی نیست ولی همه می گویند بشکن ببین چه تیزه.کسی که نصفش را زیر زمین یا توی جیب عقب شلوارش قایم کرده است.اصطلاحا به کسی گفته می شود که وقتی او را چهار دست و ا گرفتی از لای انگشت شصت و اشاره ات فرار کند.

و اینک در ادامه فرهنگ نامه ی انسان بنی بشر و ابزار ها را می خوانید که امیدوارم مفید حاصل واقع شده باشد

میخ شدن:

سیخ شدن یا از تعجب زل زدن.

نگاه کردن به چیزی برای مدت طولانی،{حداقل زمان قابل قبول:یک شبانه روز بدون پلک زدن}

با دو چشم غورباقه ای از حدقه بیرون زده به کسی یا چیزی خیره شدن،ادم های بی کار،عاشق{میخ شدن}حتی اگر سوار تریلی هجده چرخ نیز باشند وسط خیابان میزنند روی ترمز تا از تماشای یک گربه ی سیاه لذت ببرند.

سیم سیار:

رابط،واسطه:

کسی که دو نفر را به هم وصل می کند،بچه ی حرف گوش کنی که در زمان دعواهای خانوادگی حرف های مامان را به بابا منطقل می کند و بر عکس.

اچارفرانسه:

اچاری که صاحبش یک فرانسوی باشد،{به همین ترتیب مردم کشور های دیگر نیز  اچار های مخصوص خودشان را دارند.}

همه کاره و هیچ کاره:

کسی که کمر باباش را ماساژ میده ، ظرف های مامانشو می شوره و در صورت پیشنهاد قابل توجهی،مشق های داداش بزرگه اش را می نویسه.کسی که دکتره،ولی لامپ های سوخته ی دستشویی رو خودش عوض می کنه و نیز در مواقع اضطراری توانایی تعمیر بشقاب پرنده را نیز دارد.

برق:

سریع،فرز،چابک.

موجودی که می تواند به نانوایی برود و در عرض پنج دقیقه با سی تا نون داغ و تازه برگرده.

کسانی که بعد از سه هفته ونیم،می بیند که موهایش مانند گیاهان وحشی جنگل های امازون شده می گوید:{ببینم کسی شونه ی من رو ندیده؟}

منبع:دفترچه خاطرات خواهر گرامی.(لطفا به ایشان نگوئید که ما به قسمت مدیریت دفترچه شان دسترسی داریم.اگرنه ما را از خانه access denid می نماید)                  

درود و دو صد بدرود بر شما.  ورود خودم به این وبلاگ رو به خودم تبریک و به شما تسلیت میگم

این خاطره ای که میخوام بگم مربوط میشه به شنبه همین هفته که گذشت.در این روز میمون و مبارک که صبحش با اون دیکتاتور اخمو ولی دوست داشتنی کلاس داشتیم یکی از بچه ها که ظاهرا باید اون موقع در حال بازدید از میادین جنگی خوزستان باشه تلفن کرده و بهم گفت:امروز امتحان فاینال داریم بعدش بیا بریم یک گشتی بزنیم***(توضیحات اضافه درپاورقی) ما هم از خدا خواسته اینهو جنی که از بسم الله در میره از ساعت چهار نشستیم بصورت آینه دق  جلو ساعت که ای ساعت گرامی زود بشو ساعت ۶.

که بعدش دیدم:ساعت دیواری میگه بجنب داره میشه اگر نری سر قرار حیوونی دلگیر میشه

پیراهن آبی رو بپوشم یا پیراهن سیاهو ای وای خدا چی کار کنم نگه دار زمانو طپش طپش وای از طپش وای از دل دیوونه دارم میرم سر قرار ای دل نگیر بهووونه(ببخشید اینجوری شد از دستم در رفت بقیه شو از آلبوم های سال ۷۰ اون عجوزه پیر**فروهر* گوش بدین) و پس از مقادیری چند خفه کردن خود با اودکلون های مامی و پاپی و آبجی و ورانداز کردن هزار جور لباس زار و نزار به هیکل خود و خوردن کمی تا قسمتی ناسزا از سوی والده و والد گرامی با یک ساعت و ۵۰ دقیقه و ۳۰ ثانیه تاخیر به کله سرا ببخشید نه زبانسرا رسیدم. **(توضیحات در پاورقی) در اونجا همه را دیدم جز طرف مربوطه را از خروس عزیزم)ببخشید.آدمه ولی شکل خروسه) شایان دنگل دیوونه(مثل فرش پاتریس یک تخته اش کمه) بهمنی کمپکت دیسک(اگه همینجوری ادامه بده می تونه در مسابقات سنگین وزن ترین افراد جهان شرکت کنه خوبه ننه اشم چیزی نمیده بهش کوفت کنه) بعدشم که یک مشت آدم خل و چل دیدیم که ییهو طرف اینهو جن بو داده گفت سلام.منو میگی رنگم شد زرد.گفتم مرد حسابی خودم به جای زهره ام ترکیدم این چه وضعشه. بعدشم راه افتادیم و لب کارون دیریریریررری چه گل بارون دیریریریریرریی خوب ما که کارون نداریم خلیج همیشه عربی داریم(چته میزنی خوب همون خلیج فارس) راه افتادیم لب ساحل که گوشی آقا زنگ خورد و پدر محترمشون گفتن میری خیابون لیان موبایل فروشی فلانی هر گوشی دیدی و خواستی وردار بیا خونه آقا ما رو میگی.موندیم اندر کفففففف خلاصه رفتیم و رسیدیم به شهر و فقط حدود یک ساعت دنبال مغازه یارو می گشتیم.طرف گفته بود روبرو بانک صادرات.آخه پدر بیامرز فقط از بانک صادرات تا مغازه اش نیم ساعت راه بود خلاصه رسیدیم اونجا مرتیکه بعد از اینکه کلی علافمون کرد(به قول بعضی ها خیار شدیمجایی نگو) رفته این مغازه اون مغازه که گوشی دلخواه ما رو بهمون بده.آخرشم دست از پا درازتر برگشت و گفتش:برو فردا صبح بیا منم به دوستم گفتم که بهش بگه:حتما زرشک..... و بعدشم برگشتیم خونه

نتیجه اخلاقی: جلو آینه علاف نشینین که ییهو بشین طپش طپش

نتیجه آماری:روزی که کار داری به تعداد موهای سرت آدم آشنا میبینی و وای میسی به سلام علیک گفتن

نتیجه فنی: هیچ وقت از کازرونی جماعت گوشی نخرین(بر نخوره به کازرونی ها)

نتیجه مالی:برو با پول بیا وعده وعید به درد عمه ات می خوره

نتیجه عاطفی: هیچ وقت دوستتو دوست نداشته باش چون مجبوری صد ساعت باهاش پیاده روی کنی

بقیه نتایج رو هم خودتون بگیرین ـــخوب اینم پا ورقی ها

امتحان فاینال:امتحانی است در حد تافل که از زبان آموز ها میگیرن و پدرشون رو جلوی چشمشون میارن

زبانسرا:ساختمون جدیدش اینهو چربی اضافه روی گونه می مونه.قناص و بد ترکیب با راهرو هایی که بچه خردسال زوری ازش رد میشه چه برسه به ما و کلا حکم خونه خرابه داره چون هنوز نصفشو نساختن

میادین جنگی خوزستان:این داداش ما ظاهرا الان باید خرمشهر باشه در صورتی که اینجاس و این یعنی مدرسه وناظم اسکلتی ما رو دو در کرده

یادش بخیر چند سال پیشا یه عروسی دعوت بودیم تو شهر محل تولدمون.

اصولا تو عروسی ها، بهرحال یه حادثه اتفاق میفته! و این حادثه میتونه در حد یه ترقه بازی معمولی خلاصه بشه، یا میتونه به آتش سوزی یا حوادثی نظیر این ختم بشه.

خوب عروسی ای که ما توش بودیم هم یه چند تا اتفاق داشت که برای خالی نبودن عریضه گفتم تو این پست بفرستم.

- طبق معمول هر عروسی، من مرکز پخش کننده مواد محترقه و ناظر بر روند اجرای عملیات ترقه آمیز بودم!

این محله ای که توش بزن و بکوب داشتیم بچه های نسبتا شری داشت و مایی که رفته بودیم اونجا نسبت به اونا بچه مثبت به حساب میومدیم

برای حالگیری هم که شده (اگه نگم اتفاقی بوده!) یه سیگارت ۵ زمانه که مدت ها تو جیبم بود و التماس میکرد ولش کنم رو روشن کردم و انداختم تو کوچه ای که پر از این پسرای شر بود! آقا آی حال داد!! ترقه هه اول اومد زیر پاشون ترکید، بعد از پاچه یکیشون که از همه کوچیکتر بود و سوار دوچرخه ش بود رفت داخل ترکید، بعد رسید به مناطق بالایی تر شلوار و اونجا ترکید بعد از یقش پرید بیرون جلوش صورتش ترکید! بعد هم رو دستش ترکید!! خلاصه طرف تیربارون شد

ما این ور کوچه دست گرفتیم به شیکمو هرهر خندیدیم. ولی این خنده های شیطانی دمی طول نکشید، چون هفت هشت تا از اون کله گنده هاشون که فکر میکردن کار ما بوده (و باید به این هوششون تبریک گفت!) اومدن سروقتمون و یقه گیری کردن. ما هم سیگارت های یک زمانه زرد نم دار و خرابمونو نشونشون دادیمو گفتیم ما اصلا پنج زمانه ندااریم!!  و به این صورت جان خود را خریدیم!

این که بخیر گذشت! بعد خبردار شدیم که یکی دو تا از افراد گروه ترقه بازان بدون هماهنگی قبلی وارد مجلس رقص خانم ها شده و چند تا ترقه آبدار ول داده رو فرش! اونجا بود که جیغ و داد به هوا رفت و خب من دقیقا از قضایای اون مجلس خبر ندارم  چون وسط زنونه نبودم! امیدوارم اگه این طرفا کسی دقیق اطلاع داره (ساناز؟) تو نظرات بگه! خلاصه چیزی که به ما گفتن این بود که قسمتی از فرش سوزانیده شده بود!

این نیز به خیر گذشت.

برویم بر سر تفنگ دولول. حتما شما هم تو مراسم عروسیا رسم دارید تیر هوایی شلیک کنید؟ خب اگه ندارید ما داریم! آره خداییش صدای تفنگ دولول خیلی خفن تر از ترقه بمبیو این سوسول بازیاس. فکر میکنم تیرش هم دست کمی نداشته باشه  احیانا حین بوق بوق بازی (تو خیابون) هفت هشت ده تا سفینه فضایی رو انداختن پایین!

بابام و پسرعموی دوماد جلوی خونه ای که توش مراسم رقص برپا بود ایستاده بودند. پسرعموی دوماد تفنگ رو در دست داشت و با بابام اختلاط میکرد.

من هم داشتم از اونجا رد میشدم که یکهو چشمم افتاد به یه ترقه بمبی که افتاد درست جلوی پام. یک آن گفتم الانه که منفجر شه و دستمو گذاشتم روی گوشم و خواستم در برم. اما بعد دیدم پوکه و اصلا روشن نیست!

خیالم راحت شد و دستمو از رو گوشم برداشتم که....

بووووومبببببب!!!!!!!

آی نامردا! این دیگه واقعا غیرمنتظره بود! عجب صدایی! ترقه بمبی عمرا بتونه چنین صدایی تولید کنه!

تازه فقط این نبود! چشم وا کردم دیدم یه ذره خون رو مچ دستمه و میسوزه و جیغ و فریاد همه رفته هوا... واویلا! چه شده؟ چطور شده؟ کی کشته شده؟ کی کشته نشده؟

برگشتم و نگاه کردم این افراد رو دیدم:

پسرعموی دوماد درحالیکه تفنگ تو دستشه و رنگش شده عین گچ سفید و ترس در چشمانش موج میزنه!

بابام که به ماشین تکیه داده و دستشو گذاشته رو چشمش!

افرادی که به سمت ما میدوند!

چاله ای به قطر ۱۰ سانت که در آسفالت ایجاد شده!

پس تیر به کسی نخورده و خونی که از مچ دستم جاری بود به خاطر پرتاب سنگریزه های بی بخار بوده!

میرم طرف بابام و میپرسم: چی شد چی شد؟ حالت خوبه؟

بله! خطر از بیخ پاش گذشت! نزدیک بود که این تیری که از تفنگ دولول خارج شده...

قضیه خاصی هم نداشت! اینا داشتن حرف میزدن که اشتباها دست پسرعموی دوماد میره رو ماشه و بومببب!!!

بگذریم از چندین دقیقه بعدش که در شوک به سر بردیم و بعضیا یه ذره کولی بازی درآوردن، کلا این هم به خیر گذشت

خوب حادثه های بعدی همه کوچیک و معمولی هستن. یکی دو تا موتورسوار که در جریان تک چرخ زدن رو زمین میفتن + یکی دو تا ماشین که از پشت میزنن به همو چند تا چراغ میشکنه.

نتیجه گیری اخلاقی: حادثه خبر نمیکنه!

نتیجه گیری فنی: هیچ وقت به پوکه یک ترقه اعتماد نکنید! بهرحال گوشتان را بگیرید!

نتیجه گیری مادی: به جای خرید ترقه، پولاتونو ببرید بانک شاید یه پژو برنده بشید!

همین دیگه خسته نباشید.

از سر امتحان اومدم بيرون و چون حسابي خرکيف شده بودم پريدم وسط برف ها و شروع کرديم به برف بازي.هر چند وقت يکبار يه گلوله اونم کاملا تصادفي به طرف دخترها ميپرتابيديم تا اونا هم بي بهره نمانند و در ضمن فرهنگ بالایمان را به رخ حریفان بکشیم.اين وسط اون بچه مثبته که ديده بود من خيلي خوشحالم به طرفم اومد و گفت به خاطر تقلبي که رسونده يه ساندويچي چیزی مهمونش کنم ولي من براي اينکه

نشون بدم هميشه عقلم بر احساسم برتري داره  انگشت وسط دستمو نشونش دادم و بعد با گلوله اي برفي به طرفش حمله ور شدم .اين يکي به خير گذشت (زبان) تا امتحان فيزيک هنوز يکساعتي وقت بود .

کم کم سردمون شد اما درهاي سالن بسته بود و خونه هم که خيلي فاصله با دانشگاه داشت .سرانجام به لطف اين جماعت ضعيفه(آخه ظريفند ، سرما ميخورند)در هاي سالن پايين باز شد و ما رفتيم توي کلاس ها .

چند دقيقه قبل از امتحان انداختنمون بيرون تا سالن رو آماده کنند ، جمعيت امتحان دهنده حدود 1070 نفر بودند يعني سه برابر امتحان قبلي  ،

شماره ي منم اون آخرا بود  ، از يکي از مسوالان دانشگاه محل صندلي ام رو پرسيدم اونم منو فرستاد آخر سالن ،یه دری بود که جلوش پرده زده بودند ُ پرده رو کنار زدم و ......ماااااااااااااااااااااااااااا

اينجا کجا بود!!تصور کنيد(اگه حتي تصور کردنش سخته) روي محوطه ي پارکينگ يه چادر برزنتي کشيذه بودند که مدام ازش آب چکه ميکرد وچند تا بخاري نفتي از اون قديمي ها براي گرم شدن گذاشته بودند(توي هوايي که برف مي اومد فضاي به اون بزرگي با بخاري نفتي گرم ميشه؟؟)بخار و دودي که در فضا بود

محيطي وهم الود ايجاد کرده بود که من يه لحظه ياد ایندیانا جونز افتادم.حدود صد نفري  هم اونجا منتظر بودند تا امتحان شروع بشه ، با هر زحمتي که بود رفتم و شماره ي صندلي ام رو پيدا کردم .واقعا جالب بود .از یه طرف برف روي چادر آب ميشد و مدام خيسمون ميکرد از طرف ديگه فضاي بوي نفت و بنزين ميداد و هوا هم بس ناجوانمردانه سرد بود  ولي همان است که بود(زمان گذشته اش کردم) .کلاه سرم کردم و زيپ کاپشنم رو کشيدم بالا مثل اين اسکيمو ها شده بودم . منتظر بودم که امتحان شروع بشه ولي خوب اين شرايط يه چيز خوب داشت اونم اين که وقتي مرفتم خونه ميگفتم به علت شرايط بد اب و هوايي امتحان رو خراب کردم .به علت سردي هوا مدام بخاري رو زيادتر ميکردند و با اين کار دود هم بيشتر ميشد همين طور سردرد .خلاصه برگه هاي سوالات  پخش شد ، اين يکي چهار تست اول خوب پيش رفت ولي از تست پنجم به بعد بازم همون آش و همون کاسه(حالا نيما بيار و باقالي بار کن)

تقلب هم اصلا نميشد کرد چون من کنار بخاري بودم و مراقب ها هم به خاطر سردي هوا بيشتر همون اطراف ميچرخيدند .آیی  داشتم به تک گرفتن فکر میکردم که ناگهان فرشته ي نجات رسيد. بخاري نفتي ما آتيش گرفت ، يعني واقعا آتيييييييييييش گرفت .منبع نفتش يه دفعه اي سوراخ شده بود و کل بخاري شعله ور شده بود  .همه بلند شده بودند داشتند به بخاري نگاه ميکردند ولي من که بهترين فرصت نصيبم شده بود سريع شروع کردم به ديد زدن پاسخنامه ي ملت و سريع گزينه ها رو پر ميکردم

مسولان که ديدند ممکنه بخاري منفجر بشه و اين همه دانشجو به ... بروند با صداي بلند از ملت خواستند که به داخل سالن اصلي بروند. ولي اين موضوع براي ما بيشتر جنبه ي تفريحي پيدا کرده بود و يه گوشه ايستاده بوديم تا ببينيم سرنوشت اين بخاري چي ميشه ، در اخر يکي از جان بر کفان نيروي انتظافي دانشگاه(نظافتچي) با شجاعت قدم جلو گذاشت و با هر زحمتي که بود با کمک کپسول آتش نشاني بخاري رو خاموش کرد (اسمایل تشویق) .ما رو هم سريع فرستادند به طبقه ي دوم ، البته در بين راه مراقبي نبود و در پله کان دوباره جواب  ها رو با هم چک کرديم و حدودا ده دقيقه بعد از اينکه بالا رفتيم برگه ها رو تحويل داديم .

به خاطر خوشحالي بيش از حد دوباره به برف بازي روی آوردیم البته این بار دانشجویان دانشگاه آزاد هم بی بهره نماندند از گلوله های برف(زورمون به پسرا که نمیرسه خودتون بفهمید چه کسانی مورد هدف قرار گرفتند)  و بعدش با لباس هايي خيس و گلي و برفي و .... رفتيم خونه.

اين بود سرگذشت بنده درطي حدودا پنج ساعت در دانشگاه در روز يکشنبه هفت بهمن .اما نکته ي قابل توجه سیستم مديريت دانشگاه پيام نور است .همان روز ها اخباري مبني بر اينکه دکتر احمدي(همین بود؟) رييس دانشگاه پيام نور به احتمال زياد به عنوان وزير آموزش پروش انتخاب خواهد شد .خواستم عرض کنم که بهتره جناب دکتر اول مشکلات دانشگاه هاي زير دست خودشان را حل کنند بعدا مي توانند به درد ها ي آموزش و پرورش رسيدگي کنند(کل اگر طبيب بودي سر خود دوا نمودي) .

چرا ظرفيت پذيرش  فراگير پيام نور اين قدر بالاست؟دانشگاهي که در سامان دادن دانشجويان خودش (کنکوري ها)ناتوان است چگونه مي تواند پاسخ گوي خيل عظيم دانشجويان فراگير باشد ؟؟آیا فقط گسترش دادن کافی است؟ملت امکانات نمیخواهند؟

اون عبرتي که بالا گفتم همينه ، جون هر کي دوست داريد درس بخونيد ، درسته دانشگاه هاي دولتي هم امکانات کمي دارند ولي خيلي بهتر از پيام نور و حتي آزاد هستند .اگه اون بخاري مي افتاد و نفت سرازير ميشد و چند نفر مي سوختند کي جوابگو بود ؟اين دفعه يقه ي کدام سرباز معلم بدبخت را ميگرفتند؟؟(یادتونه حادثه ی اون مدرسه ی ابتدایی در روستا؟) .

سلام به پروليكس و بقيه رفقا

خوب خوشحالم باز اين وب متروكه به چت روم تبديل شد D:  و يه چندتا خاطره هم ميتونيم بزنيم. خاطره مربوط ميشه به همين چند ماه پيش كه تو مدرسه گل كاشتيم نه فک كنين ما هم آره و هميشه از اين خرابكاريا ...نه!!! بعد عمري اين دوستاي گلم 4 پايه شدن!!

اول صبح تو سالن زيارت پر فيض عاشورا داشتيم و ملت مثل هميشه از قيافه هاشون معلوم بود به زور دارن زيارت ميخونن.و  بازمربي پرورشيمون يقه يكي رو ميچسبه تا داوطلب بشه وزيارت رو بلند بخونه!!بابا يعد اين همه عمر،تو اين زيارتو بخوني، خب نسبت به اون آلرژي پيدا ميكني!!با زور و ضرب و خوشحال از اينكه بعداز يه ربع ديگه تو كلاس هستيم، نشستيم.يهو ديديم نه  بعد زيارت عاشورا يه حاج آقا(يا خانم؟؟)* اومد اون بالا نشست يه كاغذ هم بيرون اورد و شروع كرد به من من كردن.حالا كاش صداشو ميشنويدي.يه كلمه ميگفت و فاصله ي زماني تا كلمه بعد، ميتونستي يه دور حياط رو بدوي!!!! ما هم (البته رديف ما)شروع كرديم به حرف زدن كه چشمتون روز بد نبينه با صداي هيس ..س..و چشاي گرد شده ي معاونمون پشيمون شديم از حرف زدن و مثل بچه ي آدم سرمون رو گذاشتيم رو دسته صندلي و:

ملت:الله هم صل اله محمد و آل محمد

ما: اِ پاشين بچه ها ...ساعت 9 شده .

خميازه كشون پاشديم رفتيم تو حياط ،قدم كه تو حياط گذاشتيم، پشيمون شديم. تازه يادمون اومد كه زنگ بعد دبن و زندگي داريم و بدتر از همه اينكه معلممون رفته كربلا و باز اون مربي پرورشي مياد سر كلاس   آخه چرا؟؟ما چه گناهي كرديم ياز بايد 1:40 مين ديگه قيافشو تحمل كنيم؟؟؟(يه قضاياي داشتيم باهاش كه همه بچه هاي كلاس از اسمش حالشون به هم ميخوره...)

بچه ها هم نامردي نكردن ديدم آدامس جويده رو به طور ماهرانه اي رو صندلي و دسته اون چسبوندن(اين و مديرمون تنها كسايي هستن كه چادر ميپوشن ) و...با طرح آدامس چه شود!!!

ولي...يه آدامس يه ازاي اين همه ساعت الافي(؟)...نه نميشه

يه كاري كرديم شاهكار بود نميتونم اينجا بگم ولي اگه نگم هم خاطرم به هيچ دردي نميخوره...

در همين حين كه بچه ها تو فكر بودن چه كنن چه نكنن.يادم اومد كه تو كيفم يه چند تا چيز توپ و عالي دارم كه اينارو واسه روز مبادا گذاشتم و از قضا توكيفم بود.يه جيغ هيجان آميز زدم و پريدم از تو كيفم يه عدد"بادكنك بي ادب" بيرون با يه "پاكت پررس "شده كه اگه اون رو فشار ميدادي اون پاكت بعد 5 مين ميتركيد و يه فضاي بزرگ يا يه اتاق و پر بو ميكرد.(انواع مختلفي داره از بوي گل،بوي فضاي جنگي و بوي اين موضوع مرتبط)

اينو كه نشون بچه ها دادم انگار كه معدلشون 20 شده باشه .خوشحال!!!بادكنك رو باد كرديم و از خوش شانسي كه داشتيم ديدم صندلي معلم اون چرم روكشش پاره شده (بابا خوش شانس) زير اون جاسازي كرديم و يكي از بچه ها هم داد زد كه اومد..اومد!!. اون پلاستيك بسته بندي و فشار داديم و سريع انداختيم تو سطل آشغال(و ناگفته نماند كه آدامسارو به زحمت كنديم چون ميفهميد كار ماست)سريع همه مادر شهيد شديم(مقنعه ها جلو) خيلي ساكت و مودبانه نشستيم .اومد رفت كه بشينه:

ما:

اون:سلام بچه ها

....

پ پي ي يففف

..............

يه صداي مهيب و اون بوي بسته تو سطل همه بچه ها رو با خنده تو هوا فرستاد(يادآوري: استفاده از اون بسته ها ،تا 2 ساعت نميتوني توي اون فضا بشيني)

ما:

معلم:   بچه ها.....هيس...چتونه....اينجا چه خبره؟؟؟

ما:             بلندتر        خانوم نميشه اينجا نشست

 بيچاره اجازه داد همه برن پايين تو حياط !! نه ميتونست كاري كنه ونه بگه كار كي بود (ا به30)واينا.ماهم تا آخر زنگ حدود 2.30 تو حياط فقط ميخنديدم يكي رو فرستاديم به بهمونه كيفارو بياره پايين،بره لاشه اون پلاستيك از تو سطل آشغال و اون بادكنك خالي و از كلاس بياره پايين(جمع آوري مدرك جرم)

الكي كه به ما نميگن فرزانگان!!! از مجموعه كاراي ما در خاطرات بعدي پرثمر وپر فيض خواهيد شد!!

زنگ كه خورد.ملت:خداحافظ خانوم....

اون:     خداف .... سريع رفت.

اينم از اين خاطره ما!!!باي تا بعديا....

*آخه گیج بودیم نفهمیدیم زنه یا مرد

سلام! ورودم رو به پروليکس تبريک و تسليت عرض ميکنم!
بذاريد اول خودمو معرفي كنم... نيما معروف به شاهزاده اشباح! كافي بود؟ الان همه شناختن ديگه؟‌
خوب... من به پيشنهاد سالواتوره (و خواهش هاي مکرر و اصرار پياپي مرلين كبير) تشريف قشنگمو آوردم اينجا تا... اجازه هسته یک خاطره از خودم ویل کنم؟

اولين خاطره ام مربوط به تقريبا يك ماه پيشه! بخونيد و به عمق بدشانسي من پي ببريد!
توي كلاس نشسته بودم و داشتم بشدت خر ميزدم كه يهو ديدم سالن مدرسه تريپ حموم زنونه ها رفته رو هوا... داد و بيداد!‌ - منم كه فوضول!‌ بايد ميفهميدم چه خبره ديگه! گفتم گور باباي امتحان تاريخ ( حالا درس اصليمه!‌ ) بلند شدم رفتم تو سالن و دیدم... به به! رفقا ديوانگي رو حد زدن! سطل آشغال كلاس هارو آورده بودن بيرون، وسط سالن ريخته بودن رو هم و... آتيششون زده بودن!
حالا دليل اين حركت پرشور چي بوده؟‌ بچه هاي نازنين مدرسه حوصلشون سر رفته بود و براي ايجاد يك سرگرمي سالم(!) اينطوري كرده بودن!

من همينجوري هاج و واج وايساده بودم كه ييهو يه فكر خيلي توپس به ذهنم رسيد! رفتم و شروع كردم دور آتيش ( مثل ادما خوارهايِ غار نشینِ عهدِ چپق ميرزا ) رژه رفتن! رفقين پايه هم كه مارو تو اين وضعيت ديدن بيكار نشستن و همكاري رو شروع كردن!
همينجوري در كمال پررويي داشتيم دلقك بازي در مياورديم كه با سه فروند سوت ناب(!) فهميديم ناظم مهربانمون داره مياد بالا...!!!

بچه ها در عرض چند ثانيه متواري شدن و ما هم... بچه مثبت! ‌برگشتيم سر درس و همچين تا كمر رفتيم تو كتاب هركي نميدونست فكر ميكرد... آره خلاصه!
داشتم خدارو شكر ميكردم كه اين بار هم قصر(؟) در رفتم كه دست ناظم مهربانمون در كمال عطوفت و دوستي يقه مارو چسبيد! - بخشكي شانس!

در دفتر
آقای ناظم - لبو وار: تو خجالت نميكشي؟
من: نه آقا! این وصله ها به ما نمیچسبه!
آقای ناظم: حالا صبر كن مدير بياد... ميبينيم كه جلوي اونم همينجوري نمك ميريزي يا نه!
من: نه دیگه،‌ اون موقع عرق ميريزيم!
چند دقيقه بعد سيل سرزنش و ليست خطا و اشتباه هام بود كه جلوي مدير خونده ميشد!

من،‌ در دقايق اول:
بعد از چند دقيقه:
و دقايقي بعدتر:

آقای ناظم در حالي كه دلش حسابي خنك شده بود حرفاشو اينطوري تموم كرد:‌ " ...بله، كلا باعث و باني تمام خراب كاري هاي مدرسه اينه!‌ "
من: خواهش ميكنم جناب! خجالتم ميديد!
ها... فكر ميكنيد بعدش چي شد؟ دعوا و داد و هوار،‌ نه؟ دِ اشتب ميفكريد دیگه! بعدش مديرمون پقي زد زير خنده، ناظممون هم همينطور! - منم ديدم تنور داغه٬ سريع گفتم: " من برم بالا؟ تاريخ داريم! "
آقای ناظم: چقدر هم برات مهمه!
- نه آقا... امتحانه! ( ‌حالا نيم ساعت از زنگ رفته، امتحان هم پريده! )
آقای ناظم نگاهی با مدیر عزیزتر از جانم رد و بدل کرد و گفت: " برو! "
منم با يه " خيلي چاكريم! " بخششم رو تثبيت كردم و با نيش باز رفتم بالا... ( نكته: اصولا رفاقت با ناظم و ايجاد نوعي(!) رابطه صميمانه بامدير امریست فوق العاده كاربردي! )

خوب، ‌اينم از اولين خاطره من! شرمنده دیگه! انشاالله تو خاطرات بعدي ميجبرانم!‌

سلام يه نامرداي عالم!!! يه تابستون  و يه پروليكس تهي

خب.نميدونم چي بهتون بگم  و اميدوارم كه لااقل از اين به بعد يه آپي هم اينجاها كنيد!!! اول مهر و هزار جور خوشي و نا خوشي.دوستاي فابريك و باحال ، ترك چت و درس و مشق و امتحانات......!!!

روز اول مهرو لااقل بياين اينجا بگين كه چه جور گذشت. ما كه مثل هميشه صبح زود پاشو....و بدو بدو بپر...مدرسه!!!!(البته امسال لطفي عنايتمان شد و30/1 دير تر به جايگاه عشق رفتيم.)

ههمونجوركه گفتم خاطره روز اول خودم آپ ميكنم تا شايد شمام يه تكوني به خودتون بدين!!

        

       ساعت..؟. نميدونم ...خلاصه كه سر ساعت وارد مدرسه شدم و بزور تونستم دوستامو كه مثل هميشه يه جا  روي زمين ولو شده بودند و ميز گرد تشكيل داده بودن،پيدا كنم!!! دوباره لوس بازيو ماج و موچ وروبوسي!!!ولي از اول داشتين ميخنديدن.و ....خلاصه همگي رفتيم رفتيم تو كلاس وكيفامونو گذاشتيم كه زنگ خورد.همه به طرف سالن مدرسه رفتن و باز ما آخرين نفرات بوديم  كه وارد شديم و تازه با به هم ريختن فرم صندليها يه جاي دنج واس خودمون پيدا كرديم(بابا روز اول كه خوتونو نشون ندين!!!)ديگه ميگن چرا؟؟؟؟ از ساعت30/8 تا30/11 (3 ساعت) واسمون فك زدن ولي ما از هر سخن شون ميخنديدم .واقعنم مسخره و مزخرف بود.مثلا يكي از اين جبهه اي رو آورده بودن فقط يه خاطره تعريف كنه كه تمام مسائل و گفت و خاطرهه رو نگفت.نگم بهتره چه مزخرفاتي ميگفت تا حدي كه معاونمون اينجوري شد...(شما فعلا ربط خاطره گفتن اين فرد با اولين روز مدرسه ر و داشته باشين تا حرفاش)همه پچ پچ ميكردن و ميخنديدن تااينكه بلاخره موفق به ورود  كلاس شديم

 

...به به اينم از شانس ما..... درمون دستگيره نداشت(مال بقيه درست)باد كولرم كه پشتش ميافتاد ديگه نورعلي نور!!!ولي بازم بچه ها رحم نكردن وبوووف ...در رو به هم كوبوندن ...بيخودي داد  و دست ميزدن...بچه هاي جديد كه اومده بودن خيلي شيك و پاستوريزه رو صندليهاشون نشسته بودن و ما رو نگا ميكردن(سينما..)

 

راستي..؟؟؟ سريع رفتيم سراغ بقيه اكيپ دوستانمون كه 4 نفرش تو اون كلاس بودن(به فكر خودشون نبوديما... رفتيم ببينيم دستگيره درشون درسته يا نه كه ديديم آره بابا... فعلا سر ما كلاه رفته!!!)درشون و به هم كوبونديم و اومدنومون رو بههشون يا آوري كرديم بيچاره اون جديدا ....

ديري نپاييد كه سور و جشنمان.....

... با معلم عربي به پايان گذشتو به كلاس خودمون برگشتيم..معلم خودي بود آخه معلم راهنماييمون هم بود و....

يه خوره حرف زد و خودشو معرفي كرد كه از شانس بد معلم مامون باز اكيپ دوستانمون پيش هم نشسته بوديم و باز ميخنديديم:

دوستم: خانم ...!خودمون رو معرفي كنيم؟

معلم :من كه شماهارو تا عمر دارم يادم ميمونه و هست

دوستم:نه واس اوناي كه جديد اومدن؟؟

معلم:باشه ...بايد قبلا خودتون رو معرفي ميكرين حالا اشكال نداره اول اوناي كه تازه اومدن

چند نفر شروع به معرفي خود كردن كه يكي ديگه از دوستاي پرروم من..:

به نام خدا هم بگو.._با لهن خنده

....همه زدن زير خنده .....يه نيم ساعتي سر كلاس بود اين معلم گل ما و لطفي كردن و درس ندادن و زنگ تفريح كه نگم بهتر و تك زنگ آخرمعلم بسيار بسيار خوب و مهربان،زيست اومد!!!خوب ،جوون نبود  سن وسالي داشت ولي خيلي باحال بود از اوناي كه به قول خودش بچه هارو درك ميكنه اينا...سر كلاس هركي سوال داشت ميگف:بگو مامانم!!!!!

خلاصه كه فعلا معلمامون عالين

زنگ خونه خوردو بچه ها بدوبريم...... وتو حياط (خوشم مياد كه به يه حرف الكي ميزنيم زير خنده)باز خنديديم و خداحافظي..

 بي سرويسو سرويس قحطو دربه دري...

   

  تا اينكه پس ار هلاك كردن خود، با رفقا تصميم گرفتيم كه خيلي مودبانه با آژانس هر كي خودش بره خونه تا بعد كه سرويس گيرمون بياد !

اينم از اين بابا.

20 مينم وقت نميگيره ها!!!!

راستي چه زود گذش پارسال همين موقع ها بود كه منم به جمعتون تو پروليكس عضو شدم .امروز سالگرد نويسندگيم هم هست!!!

خوب فعلا تا آپ بهدي شماها و خودم.  باي

سلام دوستان مهربان و غیر تخیلی !

داشتم یه مطلب خسته کننده تو وب خصوصیم میزدم واسه یه نفر گفتم از اونجایی که "زیاد" مورد نداره اینجا هم بزنمش !

خوب هرگونه سوالی که واستون پیش اومد به من چه بخودتون مربوطه! خوب باشه باشه نزنید میتونید تو نظرا بگید! بدون هیچ مقدمه متن رو که یکم قسمت ها عشقولیشو برای جلوگیری از بد شدن حالتون حذف کردمو میذارم ! قسمت های اینطوری (***) سانسور شده !

آها تا یادم نرفته بگم این متن مربوط به یک روز نسبتآ خسته کنندمه ! (خسته نباشم)

شروع شد دیگه ساکت  :

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

صبح که بیدار شدم...دوستم دم در منتظرم بود(همون که باش اومدم دم خونتون!)رفتیم بیرون با GFش قرار داشت!

پس از کمی نگاه کردن به برنامه های جذاب و غیر آبکیه(!) TV اقدام به خواب کردیم که تا ساعت 4 با وجود چپاندن هندزفری در گوشمون به دلیل خروپوف های ملایم و دوست داشتنی (!) داماد مهربان و فکر و خیالات فانتزی بعضیا بیدار بودیم !

سلام

تابستون رسيد و بر خلاف فكرمون اونجور كه بايد خوش بگذره، نميگذره!!!ولي خوب، خوب ميگذره اگه خوش نميگذره!!!(بحث خوب و خوش خيلي طولاني هست پس بيخيال!!!)خاطره…خاطره يادم نمياد !!!!فقط اومدم احوال پرسي(البته اگه بنده ي خدا اين پست رو پاك نكنه!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

پس بذارين يه خورده ديگه چيز ميز بنوييسم كه پستم  پر وپيمون تر باشه.!!!راستي بچه هاي كنكور، جواب اومد؟؟ آره جواب  سمپاد منم اومد.قبول شدم. از اونجايي كه مرلين خيلي خيلي پسر با معرفت و مهربون و مردم دوست هستن، همگي شيريني دعوت مرلين......

(ولي من خيلي خيلي خيلي ناراحتم، اصلا دوست ندارم  برم اول دوست دارم برگردم سوم بس كه خوش گذشت بيشور !!!!...ششش.ش .ش..تازه، مدرسه امسالمون خيلي هم مزخرفه، مخصوصا با اون معاوناي باستانيش.

نشستيم يه جلسه با رفقا گرفتيم كه آقا ما نميخوايم بزرگ شيم بايد كي و ببينيم؟؟!!! ميخوايم برگرديم دوم سوم راهنماييي

قضيه جلسه ورودي رو كه فك كنم همه ميدونين.در يك جمله : نذاشتن برم سر جلسه!!!!

نه كه نذاشتن ،كرم ريختن، عقده اي ها (آخيش چقد كيف ميده فحش دادن (درسته،فهش،فحش..)

آقا وارد جلسه شديم يهو به من بدبخت گير دادن(مثل هميشه ،اي خدا به كي بگم من،بدشانسم):

خانم كو جورابت؟؟

من:!!!!!؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

نچ نچ..نگاه كن تو مال مدرسه خودموني با اين وضع اومدي!!!؟؟

من:(يه نگاه به ريخت خودم انداختم، و از گفته اونا تعجب كردم!!!)  من؟؟!!

حالا برو زنگ بزن واست جوراب بيارن ،بعد مياي داخل .بدون جوراب رات نميديم!!

من:(مات و مبهوت)البته بلند گفتم:اين مدرسه همه چيش درسته يه جوراب پوشيدن من مونده

.....عجب آدمايي هستن شب ميخوابن صبح پا ميشن فتوا بيرون ميدن،آخه خوبه خودم ديدم آزمون اولي، ملت با سندل اومده بودن كسي چيزي نمي گفت.حالا من يه قسمت خيلي كوچولويي از جلوي كفشم معلوم بود!!!

هيچي ديگه از من به بعد به همه گير دادن، نصفشون جوراب ماماناشون پوشيدن، عده اي هم از زن مستخدممون كه اونجا زندگي ميكنن، گرفتن!!يكي از دوستام هم يه جوراب نو مال مستخدممون پوشيد(مردونه!!!!!!!!!!!!!....) من كه زنگ زدم واسم بيارن تا فقط جوراب خودمو بپوشم.

آقا هرچي صبر كرديم كسي چيزي نياورد، همه سر جلسه بودم من بيرون ايستاده بودم منتظر يه جفت جوراب(مسخره ترين چيز تو دنيا) ديگه داشت كم كم زورم ميگيرفت زدم زير گريه...بعد مامان دوستم اومد پيشم  و اينا.....................

جوراب اونو پوشيدم رفتم سر جلسه(يا گريه)

خانواده ي گرامي كه از خداوند متعال، آرزوي توفيق و عنايت روز افزون را داريم ،بعد از 35 دقيقه جورابم را آوردند(خسته نباشيد)

اه اه جوراب مشكي زنونه .خيلي بدم ميومد ولي ديگه اون موقع، وقت ناز كردن نبود. خلاصه ،اين مدير و معاونا كه (به عنوان مراقب جلسه بودن) رد ميشدن منم هي كفشمو بالا گرفته بودم و جلوشون تكون ميدادم(مرده بودم از خنده، حرصشون گرفته بود). خلاصه كه از 48 تا سوال 40 تا رو زدم(55 دقيقه اي!!!!حالا ملت 30/1خودشونو كشتن) دفترجه آزمون رو بستم و مستقيم زل زدم به اون ميز جلو تري كه مسوول جلسه و بقيه مترسكا نشسته بودن!!!سه چهار بار از تو ميكرفون گفتن كه حواستون به وقت باشه با دقت جواب بدين،ولي من... (حالا دعا دعا ميكردم كه قبول بشم و ضايع نشم )كه شدم!!

خلاصه كه دعا كنين اين 4 سال كه تو اين مدرسه هستم،به عمر نوح طول بكشه ولي اذيت نكنن!!!!!

و يه چيز ديگه  من تازه دارم معتاد نت ميشم (هميشه نت ميومدم ولي مهم نبود زياد ،ولي كم كم مثل سنگ ميچسبم جلو كام) راهنمايي كنين تا ترك كنم !!!!

 همين!!!! اِه...اوه بابا يه پست شدا الكي الكي...

باي.

بالاخره کنکور و یه ماه دیپرشن بعدش تموم شد و ما هم برگشتیم وبلاگ خسته کننده عزیزمون.دوشنبه رتبه ها رو میدن و من اگه دوبراه غیبم زد بدونین که خودکشی کردم!

-------------------------------------------------------------------------------

عرض کنم که تقریبا چهاردهم تیر ماه بود که من و مامانم میخواستیم بریم تبریز و خواهرم صبح بیدار شده بود تا و من و مامانم رو ببره ترمینال.ساعت هشت اتوبوسه حرکت میکرد و ما ساعت بیست دقیقه به هشت تازه راه افتادیم و لازم بع ذکره که ترمینال خارج شهره تقریبا!

ساعت ده دقیقه به هشت ما تقریبا داشتیم از شهر خارج میشدیم و تو یه خیابون خیلی پایین شهر بودیم که دیدیدم سی چهل نفر مرد و زن جمع شدن وسط خیابون و کلی سر و صدا هست.برای اینکه راه رو باز کنن بوق زدیم ولی کسی نرفت کنار.همونجا وایسادیم یهو دیدیم مردم از خیابون پراکنده شدن و با سرعت دارن فرار میکنن!همون لحظه من چشمم افتاد به یه مردی که وسط حیابون جلو ماشین ما وایساده و اسلحه کشیده!

من هرگز فکر نمیکردم از اسلحه اینقدر بترسم!حتی یه لحظه مطمئنم که یارو به طرز بدی به من که جلوش تو ماشین نشسته بودم نگاه کرد.کم مونده بود از ترس خودمو خیس کنم!

یه راننده مینیبوس بدبخت هم جلوی قاتله بود.یعنی قاتله بین ما و مینیبوسه وایساده بود.راننده مینیوبسه تا دید وضع خرابه دوید سوار ماشینش شد و گاز داد.قاتله که دو نفر رو همونجا کشته بود رقت از پنجره راننده اسلحه رو گذاشت رو مغز راننده مینیبوسه و گفت باید من رو فرار ی بدی!ما هم پشت مینیبوسه در حرکت بودیم.من هر لحظه میگفتم الانه بیاد بچسبه به ماشین ما!

خوشبختانه راننده مینیبوسه از ترسش سوار کرد قاتله رو و بعدش هم بیست سی تا ماشین پلیس اومد تو محل حدثه و مرده هارو بردن و ...

ولی اسلحه واقعی اون هم تو دست یه قاتل که دو نفر رو کشته (و مهم نیست نفر سوی رو هم بکشه) خیلی خیلی ترسناکه!من که بعد از این قضیه تا سه روز کابوس میدیدم و از خواب میپریدم!